Inleiding Onze Vakanties Todtmoos Bad Säckingen Rheinfall Wutachschlucht op stap Pitztal Kaunertal Ötztal Tirol Limburg 2009 Schutterspark blad 2 blad 3 park in 2011 De Landgraaf naar Schinveld Teverener heide Brunssummer heide naar oud Holset naar De Smidse Rondom Kanne Rondom Heijenrath Rondom Mechelen Rondom Wijnandsrade Rondom Lemiers Rondom Banholt Epen Gangelt Margraten Rondom Bemelen Rondom Houthem Limburg 2010 7 maart Brunssummerheide 17 maart Epen De donker groene route route 13 twee Reijmerstok Reijmerstok twee Schilberg Schilberg twee Vijlenerberg Vijlenerberg twee Noorbeek noorbeek twee door de Ansel vallei, Kerkrade Kerkrade twee Vlodrop Vlodrop twee Walem- Valkenburg Walem twee Nationaal Park De Meinweg Meinweg twee Rondom Beek Beek twee Montfort Montfort twee Mesch- 's Gravenvoeren Mesch twee Mesch drie Heel Limburg 2011 Rondom Tüddern Noorbeek maart 2011 Noorbeek verder Vijlen, maart 2011 Vijlen twee Rondom Brunssum Brunssum twee Sint Geertruid 2 april 2011 Eckelrade 8 april Eckelrade twee Simpelveld 15-4 Simpelveld twee Brachterbeek Brachterbeek twee Vaals Vaals twee Vaals drie Rondom Mechelen Mechelen twee Mechelen drie Kelmis Kelnis twee Kelmis drie Rondom Asenray, 10 mei Asenray twee Rondom Gulpen 13 mei Gulpen twee Gulpen drie Rondom Effeld 20 mei Effeld twee Cadier en Keer 29 mei Cadier en Keer twee Cadier en Keer drie Rondom De Planck 2 juni De Planck twee rondom Remersdaal Remersdaal twee Rondom Windraak 2-7 Windraak twee Windraak drie Rondom Ubachsberg Ubachsberg twee Ubachsberg drie Ubachsberg vier Ubachsberg vijf Merkelbeek 15 september Merkelbeek 2 Merkelbeek 3 Merkelbeek 4 Merkelbeek 5 Merkelbeek 6 Rondom Neer 17-9 Neer 2 Neer 3 Neer 4 Neer 5 Rondom Eys 27-9 Eys 2 Eys 3 Eys 4 Eys 5 Eys 6 Cadier en Keer 14-10 Cadier 2 Cadier 3 Cadier 4 Herzogenrath Herzogenrath 2 Herzogenrath 3 Herzogenrath 4 Wahlwiller 21-10 Wahlwiller 2 Wahlwiller 3 Doenrade 23-10 Doenrade 2 Doenrade 3 Holset 28-10 Holset 2 Holset 3 Sibbe 18-11 Sibbe 2 Sibbe 3 Mechelen Mechelen 2 Mechelen 3 Bocholtz Bocholtz 2 Bocholtz 3 Gastenboek foto uitzich Meinweg tweeNa deze schuilhut, wat tevens de laatste zou blijken te zijn, volgen we een tijdeje de rode route, die ons , hoe kunnen ze het bedenken, langs het pad voert dat we moeten volgen.Maar uiteindelijk gaat de rode route toch een andere kant op dan dat wij moeten, en dus nemen we hier , hartelijk, afscheid van de rode route en vervolgen we onze weg, op de dwaal route. Wel krijgen we het nog even moeilijk als we enige brede modderpoelen moeten passeren , maar komen toch weer behouden op een asfalt weg aan, dat de Boslaan blijkt te zijn.Deze steken we over en steken dan over een brug de Rodebach over.Rodebach is voor ons een bekende naam, want ook bij ons heb je een Rodebach, die op het Nederlandse gedeelte bij ons de Rode beek heet.Dan komen we aan een breed bospad, die we naar rechts volgen, en dat is een heel eind.Uiteindelijk gaat dit brede pad naar rechts en wij naar links, dus opnieuw afscheid nemen van een, al bijna, vertrouwde metgezel, die toch een heel eind met ons mee is gelopen.Links afslaand komen we langs de Rodebach. Dit beekje blijft nu , voor een hele poos, onze metgezel.In het begin lopen we er vlak langs, maaar gaande weg trek hij zich steeds dieper terug en worden we ver boven de beek verheven. Voelen we ons toch al te hoog voor de beek, ons hoogmoeds gevoel wordt nog versterkt als we, uiteindelijk ook nog een tamelijk steile helling op moeten.Boven aan de helling lopen we naar links en volgen gewoon de loop van de beek, die alleen nu nog dieper onder ons ligt Maar zo als het altijd gaat, hoogmoed komt ten val, in dit geval was het een boomwortel, waar een van mijn benen een praatje mee bleef houden, waardoor ik , bijna, met mijn neus het zand in dook.Nu moeten we weer langs de helling omlaag en lopen weer gewoon gelijk met de beek. We lopen nu tussen twee passen door en komen tenslotte op een breed bospad, war we maar naar links gaan.We doen dit omdat je, als je naar rechts gaat, de andere kant op gaat.Links is wat te eten, dus daar moeten we bij zijn.Al snel komen we bij de Dalheimer Mühle, waar een gezellig terrasje op ons wacht. Aan de achterkant van de Dalheimer Mühle, zien we , waarom ze dat een Mühle hebben genoemd. Na de Mühle moeten we nog over een vlonderbrug en daarna lopen we een heel eind langs de spoordijk en komen uit bij de spoorweg overgang, die we enige uren geleden, vier om precies te zijn, als eerste zijn gepasseerd. Zo weer zijn 13 km onder onze stappers door gegledenen sluiten we weer een mooie tocht af met iedereen veel wandel plezier toe te wensen. Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig. |