Inleiding Onze Vakanties Todtmoos Bad Säckingen Rheinfall Wutachschlucht op stap Pitztal Kaunertal Ötztal Tirol Limburg 2009 Schutterspark blad 2 blad 3 park in 2011 De Landgraaf naar Schinveld Teverener heide Brunssummer heide naar oud Holset naar De Smidse Rondom Kanne Rondom Heijenrath Rondom Mechelen Rondom Wijnandsrade Rondom Lemiers Rondom Banholt Epen Gangelt Margraten Rondom Bemelen Rondom Houthem Limburg 2010 7 maart Brunssummerheide 17 maart Epen De donker groene route route 13 twee Reijmerstok Reijmerstok twee Schilberg Schilberg twee Vijlenerberg Vijlenerberg twee Noorbeek  noorbeek twee door de Ansel vallei, Kerkrade Kerkrade twee Vlodrop Vlodrop twee Walem- Valkenburg Walem twee Nationaal Park De Meinweg Meinweg twee Rondom Beek Beek twee Montfort Montfort twee Mesch- 's Gravenvoeren Mesch twee Mesch drie Heel Limburg 2011 Rondom Tüddern Noorbeek maart 2011 Noorbeek verder Vijlen, maart 2011 Vijlen twee Rondom Brunssum Brunssum twee Sint Geertruid 2 april 2011 Eckelrade 8 april Eckelrade twee Simpelveld 15-4 Simpelveld twee Brachterbeek Brachterbeek twee Vaals Vaals twee Vaals drie Rondom Mechelen Mechelen twee Mechelen drie Kelmis  Kelnis twee Kelmis drie Rondom Asenray, 10 mei  Asenray twee Rondom Gulpen 13 mei Gulpen twee Gulpen drie Rondom Effeld 20 mei Effeld twee Cadier en Keer 29 mei Cadier en Keer twee Cadier en Keer drie Rondom De Planck 2 juni De Planck twee rondom Remersdaal Remersdaal twee Rondom Windraak 2-7 Windraak twee Windraak drie Rondom Ubachsberg Ubachsberg twee Ubachsberg drie Ubachsberg vier Ubachsberg vijf Merkelbeek 15 september Merkelbeek 2 Merkelbeek 3 Merkelbeek 4 Merkelbeek 5 Merkelbeek 6 Rondom Neer 17-9 Neer 2 Neer 3 Neer 4 Neer 5 Rondom Eys 27-9 Eys 2 Eys 3 Eys 4 Eys 5 Eys 6 Cadier en Keer 14-10 Cadier 2 Cadier 3 Cadier 4 Herzogenrath Herzogenrath 2 Herzogenrath 3 Herzogenrath 4 Wahlwiller 21-10 Wahlwiller 2 Wahlwiller 3 Doenrade 23-10 Doenrade 2 Doenrade 3 Holset 28-10 Holset 2 Holset 3 Sibbe 18-11 Sibbe 2 Sibbe 3 Mechelen Mechelen 2 Mechelen 3 Bocholtz Bocholtz 2 Bocholtz 3 Gastenboek foto uitzich 

Wutachschlucht

Wutach Schlucht

De Wutachschlucht is een 50 km lang dal , dat door de rivier de Wutach is uitgesleten in de rotsbodem 'Op sommige plaatsen is de kloof 200 meter diep en om dit voor elkaar te krijgen is de Wutach al zo'n 20.000 jaar bezig.Had die direct een graaf machine gehuurd , dan was die daar veel eerder mee klaargeweest.Het dal is een echt oorspronkelijk oerdaal en staat dan ook onder streng toezicht.Van de 2.500 verschillende planten soorten in Midden Europa , zijn er in de Wutachschlucgt zo;n 1.200 soorten terug te vinden.

De rotswand

Je kan dit dal alleen maar te voet doorkruisen, maar je hoeft al die 50 km niet in één keer te doen. Je kan er telkens voor kiezen , welk gedeelte je wil gaan bewandelen.Er zijn , geloof ik , ongeveer om de vier of vijf kilometer een uitgang CQ ingang gemaakt, waardoor je naar de bodem van de kloof kan afdalen , of er juist uitgaan.Wij hebben gekozen voor het gedeelte tussen Boll en de Wutachmühle , een afstand van 9,5 kilometer.Ons autotje hebben we in Boll op een parkeerplaats neergezet en gezegd dat hij lief moest zijn.Nadat we een paar stevige schoenen hadden aangetrokken, de rugzak hadden omgehangen, het hondje aan de lijn vast gemaakt, zijn we , langs de ruine van de een of ander kasteel , in de schlucht afgedaalt .

In het begin is het pad goed te belopen en loopt een eindje vlak , de loop van de Wutach volgend.Een van de eerste dingen die we tegen kwamen , was een oer oude kapel , die al sterk vervallen was en waar je niet in kon , dus met bidden werd al niks.Na een tijdje loopt het pad omhoog en is dan geheel in de rotswand uitgehouwen.Waarschijnlijk om werk te sparen , hebben ze daar het pad net breed genoeg gemaakt , om er over te lopen. Maar omdat het hoogte verschil wel steeds groter wordt , is er wel voor alle zekerheid een staal kabel , langs de rotswand , aangebracht. Hier kan je je aan vast houden , lekker je handen open halen aan scherpe uitsteeksels in de kabel , zodat je niet naar beneden donderd , als je mocht uitglijden.

Het pad volgt gewoon het verloop van het dal, je kan toch nergens anderds heen , en gaat regelmatig omhoog en omlaag.Op sommige plaatsen moet je van oever verwisselen en moet je via een brug de Wutach over steken.Ook kan het je gebeuren dat het pad opeens enige meters recht omlaag gaat. Nu hoef je hier niet omlaag , of omhoog , te springen , maar is er een echte heuse houten bouwladder in elkaar getimmerd, die welliswaar erg gammel uitziet, maar stevig genoeg is om er veilig op en af te klimmen.

Halverwege de tocht , we hadden toen omgeveer 4.5 kilometer erop zitten, kwamen we aan een rust en picknick plaats ,Er is daar wel een schuilhut, maar er is niets te krijgen en als je zelf niets hebt meegenomen, valt er daar niets te nicken. Wel is er daar een uitgang naar Boll.We hebben daar toch even een rust pauze ingelast, er staan immers ook banken en tafels en er is een plaats waar je vuur mag maken.Wij zijn dus gewoon , hierna, verder gelopen en langzamerhand veranderd het lage gedeelte steeds meer in een oerwoud , kompleet met water, modder en struiken

Gelukkig kan je er niet verdwalen , het pad loopt maar één richting uit . Gelukkig precies de richting die wij moesten hebben.Ook kom je wel eens een zij stroompje tegen, waar je alleen maar over heen kan , door met grote passen van steen tot steen te stappenOok kom je aan een soort strandje, dat was dus ; meteen bikini en zwembroek aan en zonnebaden. Toen we ons hadden uitgekleedm bleek dat ze helemaal geen zwemspullen bij ons hadden, dus maar weer aangekleed.Je kijkt hier tegen een stijle rotswand aan die, denk ik, wel een meter of veertig hoog is, en aan de onderkant al een aardig stuk is uitgesleten door de Wutach

Na nog verschillende keren langs de rotswand omhoog en omlaag te zijn gemodderd, kom je toch langzaam in een breder gedeelte van de Schlucht terecht

We hebben, opgelucht , ongeveer 2 km dit bredere stuk gevolgd en hebben toen de uitgang naar de Wutachmühle genomen.

Via het bedrijfs terrein van een houtzagerij kom je dan weer terug op de normale weg en zie je voor je de Wutachmühle liggen.Hier kan je dan lekker eten en drinken , of zoals wij, er alleen maar naar kijken , want wij moesten weer met de bus terug naar Boll.Terug lopen had natuurlijk ook gekund.Maar omdat wij een Schwarzwald pas hadden, konden wij gratis met de bus mee,De Schwarzwald pas krijg je in ieder hotel en hieremee kan je , door het hele Schwarzwald, gratis gebruik maken van het openbaar vervoer.

Alleen moesten we voor onze Bo wel betalen , en toen mocht die nog niet eens met zijn modder poten op de bank zitten. Gelukkig hadden wij een chaufeur die het niet zo nauw nam en vond dat die kleine hund best wel zo mee mocht, als hij maar niet op de bank kwam.Alles bij elkaar was dit toch een bijzonder leuke tocht en is voor iedereen aan te bevelen.De tocht combineerd een oeverwandeling , met een oerwoud trip en een bergwandeling.Moet nog wel gezegd worden dat bij regenachtig weer , deze tocht wordt afgeraden . Dit omdat de paden dan erg glibberig worden en het gevaar dat je naar beneden kukeld is helemaal niet zo denkbeeldig.

Om alle inhoud te kunnen zien hebt u de actuele versie van Adobe Flash Player nodig.